Shloka 14
गालवस्य विषादः तथा विष्णुप्रयाणम्
Gālava’s Despair and Resolve to Seek Viṣṇu
तस्य शुश्रूषणे यत्नमकरोद् गालवो मुनि: । गौरवाद् बहुमानाच्च हार्देन प्रियकाम्यया
tasya śuśrūṣaṇe yatnam akarod gālavō muniḥ | gauravād bahumānāc ca hārdena priyakāmyayā ||
နာရဒက ပြောသည်– ဂုဏ်သိက္ခာကို လေးစားခြင်း၊ အထူးအမြတ်တန်ဖိုးထားခြင်းနှင့် နှလုံးသားထဲမှ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခြင်းကြောင့်—သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသည့် ဆန္ဒတစ်ခုတည်းဖြင့်—မုနိ ဂါလဝသည် အလေးအနက် ကြိုးစားကာ အနီးကပ် ဝန်ဆောင်မှုနှင့် စောင့်ရှောက်မှုကို ပြုလေ၏။ ဤကဗျာပိုဒ်သည် śuśrūṣā (စိတ်ရင်းမှန်သော ဝန်ဆောင်မှု) ကို အတင်းအကျပ်မဟုတ်ဘဲ ရိုသေမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာပေါ်တွင် တည်သော ကျင့်ဝတ်တစ်ရပ်အဖြစ် ထင်ဟပ်စေသည်။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that śuśrūṣā—attentive service and care—is a form of dharma when motivated by reverence, genuine respect, and heartfelt devotion, aiming at the well-being and satisfaction of the one served rather than personal gain.
Nārada describes Gālava’s conduct: he diligently attends and serves ‘him’ (the person previously mentioned in the chapter) with sustained effort, driven by esteem, honor, and affectionate desire to please.