Shloka 12
Udyoga Parva, Adhyāya 101: Bhogavatī-varṇana, Nāga-vaṃśa-kathana, and Sumukha-vivāha-prastāva
उद्धृता वारुणी लक्ष्मीरमृतं चापि मातले । उच्चै:श्रवाश्ना श्वराजो मणिरत्नं च कौस्तुभम्
uddhṛtā vāruṇī lakṣmīr amṛtaṃ cāpi mātale | uccaiḥśravāś ca śvarājo maṇiratnaṃ ca kaustubham, devasārathe ||
နာရဒက ပြောသည်– «အို မာတလီ၊ နတ်တို့၏ ရထားမောင်းသူရေ! သမုဒ္ဒရာမသန့်ခြင်းမှ ဝါရုဏီ (Vāruṇī)၊ လက္ခမီ (Lakṣmī) နှင့် အမృత (amṛta) တို့ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ထိုမသန့်ခြင်းတစ်ခုပင်မှ မြင်းဘုရင် ဥစ္စൈःရှရဝါ (Uccaiḥśravā) နှင့် ကောස්တုဘ (Kaustubha) မဏိရတနာလည်း ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်»။
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse points to a recurring Mahābhārata ethic: great gains often require collective effort, even among rivals, but the resulting boons (wealth, power, immortality-symbols) can intensify rivalry unless restrained and distributed in alignment with dharma.
Nārada addresses Mātali and lists the wondrous products that emerged from the ocean-churning: Vāruṇī, Lakṣmī, amṛta, the celestial horse Uccaiḥśravā, and the jewel Kaustubha—invoking the famous Samudra-manthana episode as illustrative background.