Shloka 13
Virāṭa-sabhāyāṃ Saṃniveśaḥ — Assembly at Virāṭa’s Hall and Kṛṣṇa’s Diplomatic Counsel
एतै: परप्रेष्पनियोगयुक्ति- रिच्छद्धिराप्तं स्वकुलेन राज्यम् । एवंगते धर्मसुतस्य राज्ञो दुर्योधनस्यापि च यद्धितं स्थात्
etaiḥ parapreṣpa-niyoga-yukti-ricchadbhiḥ āptaṁ svakulena rājyam | evaṁgate dharmasutasya rājño duryodhanasyāpi ca yaddhitaṁ sthāt |
ကృష్ణက ပြော၏—“အမွေဆက်ခံစဉ်အလာအရ သူတို့အပိုင်ဖြစ်သင့်သော နိုင်ငံတော်ကို ပြန်လည်ရယူလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ဤသူရဲကောင်းတို့သည် ဖုံးကွယ်နေထိုင်ကာ အခြားသူတို့၏ အမှုထမ်းအဖြစ် ဝင်ရောက်၍ ဆယ့်သုံးနှစ်မြောက်နှစ်ကို ပြီးစီးစေခဲ့ကြသည်။ ယခု အခြေအနေသည် ဤသို့ ဖြစ်လာသဖြင့်၊ ဓမ္မ၏သားတော် မင်းယုဓိဋ္ဌိရနှင့် မင်းဒုရ്യೋಧနတို့၏ အကျိုးစီးပွား နှစ်ဖက်လုံးကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည့် လမ်းစဉ်ကို သင်တို့ စဉ်းစားဆွေးနွေးကြလော့။ ကုရုတို့အနက် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်သော ဤသူရဲကောင်းတို့အတွက် ဓမ္မနှင့် ကိုက်ညီ၍ တရားမျှတကာ ဂုဏ်သတင်းတိုးပွားစေမည့် လမ်းကို ရှာဖွေကြလော့။ အကြောင်းမူကား ဓမ္မရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရသည် ဓမ္မကို ချိုးဖောက်၍ ရနိုင်မည်ဆိုလျှင် နတ်တို့၏ အာဏာပိုင်မှုကိုပင် မယူလိုသူ ဖြစ်သည်။”
श्रीकृष्ण उवाच
Educational Q&A
Political settlement must be pursued through dharma: the right course is one that is just, mutually beneficial, and reputation-enhancing, and Yudhiṣṭhira’s integrity is such that he will not accept even supreme power if it requires violating dharma.
After the Pāṇḍavas have completed their period of exile and the thirteenth year in concealment, Kṛṣṇa frames the situation as a moment for counsel: the assembly should seek a dharmic solution that protects the interests of both Yudhiṣṭhira and Duryodhana and avoids an unrighteous outcome.