Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 83
वाचको भरतमश्रेष्ठ व्यक्ताक्षरपदस्वर: | भविष्यं श्रावयेद् विद्वान् भारतं भरतर्षभ
vācako bharataśreṣṭha vyaktākṣarapadasvaraḥ | bhaviṣyaṃ śrāvayed vidvān bhārataṃ bharatarṣabha ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– «အို ဘာရတတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူ၊ ပုံပြင်ဖတ်ကြားသူသည် ပညာရှိဖြစ်ရမည်။ အက္ခရာ၊ စကားလုံးနှင့် အသံအတက်အကျ (သရ) တို့ကို ထင်ရှားပြတ်သားစွာ ထုတ်ဖော်ပြောကြားရမည်။ ထိုသို့ဖြင့်—အို ဘာရတတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ အထက်မြတ်သူ—‘ဘာရတ’ ကို နားထောင်စေသင့်ပြီး၊ (ဟရိဝံသ သဘောတရားအရ) ‘ဘဝိသျ’ အပိုင်းကိုလည်း ရွတ်ဖတ်သင့်၏»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharma of recitation: sacred narrative should be transmitted by a learned narrator with precise pronunciation—clear syllables, words, and accents—so that meaning and tradition are preserved without distortion.
Vaiśampāyana lays down a guideline about how the Bhārata should be publicly recited: the storyteller must be competent and articulate, and should recite the epic (and related ‘Bhaviṣya’ material) in a clear, disciplined manner.