Shloka 81
ततो गन्धैश्न माल्यैश्न स्वलंकृत्य द्विजोत्तमान् | तर्पयेद् विविधै: कामैदनिश्वलोच्चावचैस्तथा
tato gandhaiś ca mālyaiś ca sv-alaṅkṛtya dvijottamān | tarpayet vividhaiḥ kāmair aniśvaloccāvachais tathā ||
ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော နှစ်ကြိမ်မွေးတို့ကို အနံ့သာနှင့် ပန်းကုံးများဖြင့် အလှဆင်ကာ၊ မျိုးစုံသော လိုအင်ဆန္ဒပြည့်စုံစေသည့် အပျော်အပါးများနှင့် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို သင့်တော်သလောက်—အသေးအကြီး မရွေး—ပေးအပ်၍ စိတ်ကျေနပ်စေသင့်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dharmic hospitality: honor the worthy (especially Brahmins) with respectful adornment and satisfy them through generous, appropriate gifts—covering both modest needs and larger necessities—so that giving is thoughtful, not merely symbolic.
Vaiśampāyana describes a prescribed mode of honoring Brahmins: first adorning them with perfumes and garlands, then pleasing them by providing a range of desired items and practical necessities of different kinds and sizes.