गन्धर्वैर्गीतकुशलैरप्सरोभिश्व शोभितम् । विमान॑ सुकृतावासं सुखेनैवोपपद्यते
vaishampāyana uvāca | gandharvair gītakuśalair apsarobhiś ca śobhitam | vimānaṃ sukṛtāvāsaṃ sukhenaivopapadyate ||
ဝိုင်သမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– သီချင်းဆိုရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့် အပ္ဆရာတို့က အလှဆင်ထားသော ထိုတိဗ္ဗိယ ဝိမာနသည်၊ ကုသိုလ်ကောင်းမှု၏ အိမ်ရာဖြစ်၍၊ သူ့ထံသို့ အလွယ်တကူပင် ရောက်လာလေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Meritorious action (sukṛta) bears fitting results: a blessed state is not arbitrary but arises as the natural consequence of dharmic conduct, depicted here as an effortlessly attained heavenly abode.
The narrator describes a splendid vimāna, beautified by celestial singers (Gandharvas) and nymphs (Apsarases), arriving/being obtained as a reward—signaling the protagonist’s transition toward a heavenly realm in the Svargārohaṇa episode.