Shloka 18
पूर्ण श्रद्धाकें साथ क्रमश: कथा सुनते हुए उसे अन्ततक पूर्णरूपसे श्रवण करना चाहिये। यथाशक्ति श्रवणके लिये उद्यत रहकर मनको प्रसन्न रखे। हृदयमें हर्षसे उललसित हो मनमें संशय या तर्क-वितर्क न करे ।।
pūrṇaśraddhayā saha kramaśaḥ kathāṃ śṛṇvan tām antataḥ pūrṇarūpeṇa śravaṇaṃ kuryāt | yathāśakti śravaṇāya udyataḥ san manaḥ prasannaṃ rakṣet | hṛdaye harṣeṇa ullasitaḥ san manasi saṃśayaṃ vā tarka-vitarkaṃ na kuryāt || satyārjavavrato dāntaḥ śuciḥ śaucasamanvitaḥ | śraddadhāno jitakrodho yathā sidhyati tac chṛṇu ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယနက ပြောသည်– အပြည့်အဝ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အကြောင်းအရာကို အဆင့်ဆင့် နားထောင်ကာ အဆုံးတိုင်အောင် ပြည့်စုံစွာ ကြားနာသင့်၏။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း နားထောင်ရန် အာရုံစိုက်၍ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေသင့်၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် နှလုံးသား မြင့်တက်လျက် သံသယ သို့မဟုတ် အငြင်းပွားသော တর্কတိတိ မပြုသင့်။ သစ္စာနှင့် ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုကို ကတိပြုထား၍ ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူ၊ သန့်ရှင်း၍ သန့်ရှင်းရေးအကျင့်နှင့် ပြည့်စုံသူ၊ ယုံကြည်သူ၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူထားသူ—ထိုသို့သော နားထောင်သူသည် မည်သို့ အောင်မြင်မှု (ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြည့်စုံမှု) ရသနည်းကို ငါပြောမည်; နားထောင်လော့။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the discipline of listening to sacred narrative: hear it fully and sequentially with faith, mental clarity, joy, and without skeptical quarrelling; cultivate truthfulness, straightforwardness, self-restraint, purity/cleanliness, faith, and mastery over anger to gain spiritual fruition (siddhi).
Vaiśampāyana pauses the storyline to instruct the audience on the proper inner attitude and ethical qualifications of a hearer, framing the act of listening itself as a dharmic practice that yields ‘siddhi’ when done rightly.