Shloka 6
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
एतदिच्छाम्यहं श्रोतु प्रोच्यमानं द्विजोत्तम । तपसा हि प्रदीप्तेन सर्व त्वमनुपश्यसि,विप्रवर! मैं आपके मुखसे इस विषयको सुनना चाहता हूँ; क्योंकि आप अपनी उद्दीप्त तपस्यासे सब कुछ देखते हैं
etad icchāmy ahaṃ śrotuṃ procyamānaṃ dvijottama | tapasā hi pradīptena sarvaṃ tvam anupaśyasi vipravara ||
«အို နှစ်ကြိမ်မွေး အမြတ်ဆုံးရဟန်း! သင်ရှင်းပြမည့်အတိုင်း ဤအကြောင်းကို သင်၏နှုတ်မှ ကြားလိုပါသည်။ အကြောင်းမူကား သင်၏ တပဿာသည် ဝိညာဉ်အာနုဘော်ဖြင့် တောက်လောင်လျက်ရှိသဖြင့် အရာအားလုံးကို သင်မြင်သိနိုင်သည်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး»။
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights epistemic humility and the traditional basis of knowledge: the listener seeks truth from a spiritually accomplished sage whose tapas grants clarity of vision. Ethical learning is framed as attentive hearing (śravaṇa) from a qualified authority.
King Janamejaya requests the Brahmin narrator to continue explaining the matter at hand, affirming the narrator’s spiritual insight gained through intense austerity and thus his reliability as a witness and teacher.