Shloka 49
Svargārohaṇa-parva Adhyāya 5 — Karmaphala-Nirdeśa and Phalāśruti (कर्मफलनिर्देशः फलश्रुतिश्च)
आकर्णयय भक््त्या सततं जयाख्यं भारतं महत् । श्रीक्ष कीर्तिस्तथा विद्या भवन्ति सहिता: सदा
ākarṇayati bhaktyā satataṃ jayākhyaṃ bhārataṃ mahat | śrīḥ kīrtis tathā vidyā bhavanti sahitāḥ sadā ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– «“ဇယ” ဟု ခေါ်သော ဤ မဟာဘားရတကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အမြဲမပြတ် နားထောင်သူ၏ ဘဝတွင် စည်းစိမ် (သီရိ)၊ ကောင်းသတင်းကောင်းဂုဏ် (ကီရ್ತಿ) နှင့် ပညာ (ဝိဒ္ယာ) တို့သည် အစဉ်အမြဲ အတူတကွ တည်ရှိနေမည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Devotional listening to the Mahābhārata (as ‘Jaya’) is presented as a meritorious practice whose fruit is a harmonious triad: prosperity (śrī), reputation (kīrti), and learning (vidyā).
In the closing context of the epic, Vaiśaṃpāyana delivers a phalaśruti-style statement, praising the benefit of regularly hearing the Bhārata and affirming the auspicious results for the listener.