Shloka 42
स्वर्गारोहणपर्व — तृतीयोऽध्यायः
Indra and Dharma’s Consolation; Celestial Gaṅgā Purification
ततो दिव्यवपुर्भूत्वा धर्मराजो युधिष्िर: । निर्वेरो गतसंतापो जले तस्मिन् समाप्लुत:
tato divyavapurbhūtvā dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ | nirvero gatasantāpo jale tasmin samāplutaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– ထို့နောက် ဓမ္မရာဇ ယုဓိဋ္ဌိရသည် တိဗ္ဗဒေဟကို ခံယူလေ၏။ ရန်ငြိုးကင်းစင်၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ထိုရေထဲ၌ မြုပ်နှံသကဲ့သို့ ရေချိုးသည်နှင့် တိုက်ပွဲ၏ အကျန်အဆန်နှင့် စိတ်ပူပန်မှုတို့သည် သူ့ထံမှ လွင့်ပျောက်သွား၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames liberation as an inner ethical purification: when dharma is fulfilled, the mind becomes nirvera (free of enmity) and gatasantāpa (released from burning grief). The ‘divine body’ symbolizes a transformed state where resentment and suffering no longer bind the person.
As the ascent narrative progresses, Yudhiṣṭhira undergoes a transition into a divine form and bathes in a sacred water. This immersion marks the removal of remaining sorrow and hostility, preparing him for the final heavenly resolution.