Mahabharata — Svargarohana Parva, Shloka 1636
स्वर्गारोहणपर्व — तृतीयोऽध्यायः
Indra and Dharma’s Consolation; Celestial Gaṅgā Purification
द्रौपदी च तथा कृष्णा व्याजेन नरकं गता: । 'जैसे तुम यहाँ लाये गये थे उसी प्रकार भीमसेन, अर्जुन, नकुल, सहदेव तथा ट्रपदकुमारी कृष्णा--ये सभी छलसे नरकके निकट लाये गये थे
draūpadī ca tathā kṛṣṇā vyājena narakaṃ gatāḥ |
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– ဒရൗပဒီ (ကృష్ణာ ဟုလည်း ခေါ်သည်) ကို လှည့်ကွက်တစ်ရပ်ဖြင့် နရကဘက်သို့ သွားစေခဲ့သည်။ ဤဇာတ်ကြောင်းသည် သာသနာတော်မူသူတို့ပင်လျှင် နတ်ဘုရားတို့၏ စီမံကိန်းအရ နရက၏ နီးကပ်သော မြင်ကွင်းကို တွေ့ရနိုင်ကြောင်း—နောက်ဆုံးအပြစ်ဒဏ်မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်သေးသိမ်သော ချို့ယွင်းချက်များနှင့် ကမ္မနိယာမ၏ မျှတမှုကို သင်ခန်းစာအဖြစ် ဖော်ပြခြင်းဖြစ်ကြောင်း—ကို ထင်ရှားစေသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the impartial working of karma and the ethical idea that even great figures may be shown the consequences of subtle imperfections; the ‘ruse’ indicates a divinely arranged moral demonstration rather than a simple verdict on their worth.
Vaiśampāyana narrates that Draupadī (Kṛṣṇā) too was led toward hell through a contrived pretext—part of the broader Svargarohana sequence where the Pāṇḍavas are shown hell and heaven to reveal hidden moral residues and the justice of dharma.