Shloka 21
स्वर्गे दुर्योधनदर्शनम् | Duryodhana Seen in Heaven
Triviṣṭapa
यत्कृते पृथिवी नष्टा सहया सनरद्विपा । वयं च मन्युना दग्धा वैरं प्रतिचिकीर्षव:
yatkṛte pṛthivī naṣṭā sahayā sa-nara-dvipā | vayaṃ ca manyunā dagdhā vairaṃ praticikīrṣavaḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယနက ပြောသည်– «သူ့ကြောင့် မြေပြင်သည် မြင်း၊ ဆင်၊ လူတို့နှင့်အတူ ပျက်စီးခဲ့ရ၏။ ထိုရန်ငြိုးကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုသော ဆန္ဒကြောင့် ငါတို့လည်း ဒေါသမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းခဲ့ရ၏»။
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how a single feud can consume an entire world: vengeance (vaira) and anger (manyu) do not remain private emotions but become forces that destroy societies, armies, and moral clarity.
Vaiśaṃpāyana narrates a reflection on the catastrophic war: the speaker recalls that the earth was devastated with its people and war-animals, and that the protagonists themselves were driven and scorched by wrath while seeking retaliation for enmity.