Shloka 5
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
तेषां यः क्षत्रियो वेद वस्त्राणामिव शोधनम् | शीलदोषान् विनिर्हर्तु स पिता स प्रजापति:
teṣāṁ yaḥ kṣatriyo veda vastrāṇām iva śodhanam | śīladoṣān vinirhartu sa pitā sa prajāpatiḥ ||
သူတို့အနက် အဝတ်အထည်ပေါ်က အညစ်အကြေးကို လျှော်ဖွတ်သကဲ့သို့ အကျင့်စာရိတ္တ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ဖယ်ရှားတတ်သော ခ္ෂတ္တရိယသည်သာ ပြည်သူတို့၏ အဖေဖြစ်၍ ထိုသူတို့၏ အရှင် (ပရဇာပတိ) ဖြစ်၏။ ဤကဗျာသည် မင်းအာဏာကို စာရိတ္တသန့်စင်ခြင်းအဖြစ် မြင်စေပြီး၊ အကျင့်ကို ပြုပြင်ကာ ဓမ္မစည်းကမ်းကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခြင်းဖြင့်သာ အာဏာသည် တရားဝင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
Legitimate rulership is defined not merely by power or birth but by the ability to purify society morally—removing defects of character and restoring right conduct, as a washerman cleanses stained cloth.
In the Śānti Parva’s instruction on rājadharma, Utathya describes the true mark of a worthy Kṣatriya-ruler: one who knows how to correct and eliminate faults in conduct among the people is the real guardian and sovereign (prajāpati) of the realm.