Shloka 40
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
सत्यं पालयति प्रीत्या नित्यं भूमिं प्रयच्छति । पूजयेदतिथीन् भृत्यान् स राज्ञो धर्म उच्यते
satyaṁ pālayati prītyā nityaṁ bhūmiṁ prayacchati | pūjayed atithīn bhṛtyān sa rājño dharma ucyate ||
ဥတတ္ထျက ကြေညာသည်– ရာဇဓမ္မအမှန်တရားဟူသည် ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ စေတနာကောင်းနှင့် ချစ်ခင်စိတ်ဖြင့် သစ္စာကို အမြဲထိန်းသိမ်း၍ နေ့စဉ် မြေယာကို ဒါနပြုကာ ဧည့်သည်များနှင့် မိမိအပေါ် အားကိုးရသူတို့ကို ဂုဏ်ပြုစောင့်ရှောက်ခြင်း—ဤသို့သော သစ္စာ၊ ရက်ရောမှုနှင့် လေးစားစောင့်ရှောက်မှုတို့ကိုပင် အုပ်ချုပ်သူ၏ ဖြောင့်မတ်သော တာဝန်ဟု ခေါ်သည်။
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
A ruler’s dharma is defined by ethical governance: steadfast truthfulness, continual generosity (especially land-gifts), and respectful hospitality and care for guests and dependents.
In the Śānti Parva’s instruction on royal conduct, the sage Utathya states a concise standard for kingship, describing the behaviors by which a king is recognized as righteous.