Shloka 14
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
दुर्बलस्य च यच्चक्षु्मुनेराशीविषस्य च । अविषद्दातमं मन्ये मा सम दुर्बलमासद:,दुर्बल मनुष्य, मुनि और विषधर सर्प--इन सबकी दृष्टिको मैं अत्यन्त दुःसह मानता हूँ; इसलिये तुम किसी दुर्बल प्राणीको न सताना
durbalasya ca yac cakṣuḥ muner āśīviṣasya ca | aviṣād dāruṇaṃ manye mā sama durbalam āsadaḥ ||
ဥတဿျက ပြောသည်– «အားနည်းသူ၏ မျက်စိကြည့်ခြင်း၊ တပသီမုနိ၏ မျက်စိကြည့်ခြင်း၊ အဆိပ်မြွေ၏ မျက်စိကြည့်ခြင်းတို့သည်—အနှောင့်အယှက်ခံရလျှင်—အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသည်ဟု ငါထင်၏။ ထို့ကြောင့် အားနည်းသတ္တဝါတို့ကို မနှောင့်ယှက် မဖိနှိပ်ပါနှင့်»။
उतथ्य उवाच
Educational Q&A
Do not mistreat the weak: those who appear powerless (or harmless) can become dangerously formidable when provoked—through inner fire, ascetic power, or latent capacity—so dharma requires restraint and compassion.
Utathya delivers a warning framed as a moral maxim: the ‘look’ of a weak person, a sage, and a venomous snake is dreadful when roused; hence one should refrain from attacking or tormenting the vulnerable.