Shloka 15
अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
आत्माराम: प्रसन्नात्मा जडान्धबधिराकृति: । अकुर्वाण: परै: काज्चित् संविदं जातु कैरपि
ātmārāmaḥ prasannātmā jaḍāndhabadhirākṛtiḥ | akurvāṇaḥ paraiḥ kāñcit saṃvidaṃ jātu kair api ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—“အတ္တကိုသာ အားရပျော်မွေ့မည်၊ အတွင်းစိတ်ကို အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းစေမည်။ မိုက်မဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ နားမကြားသူကဲ့သို့ အမူအရာယူကာ မည်သူနှင့်မျှ စကားဝိုင်းမဝင်မည်။ အခြားသူတို့အား မပြောမဆို၊ မကြည့်မမြင်၊ မနားထောင်ဘဲ—ကိုယ်တိုင်အတွင်းသို့ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခြင်း၌သာ ကျေနပ်မှုကို ရှာဖွေမည်။”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches radical inwardness: cultivating serenity and self-sufficiency by withdrawing from social exchange and sensory engagement, as a discipline of detachment and self-contemplation.
Yudhiṣṭhira expresses an intention to renounce ordinary interaction—speaking, seeing, and hearing—adopting an outwardly unresponsive demeanor, and to seek peace through absorption in the Self.