Shloka 14
अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
न शोचन्न प्रद्नष्यंश्व तुल्यनिन्दात्मसंस्तुति: । निराशीरनरर्मिमो भूत्वा निर्द्धन्द्ो निष्परिग्रह:
na śocan na prahṛṣyaṃś ca tulya-nindātma-saṃstutiḥ | nirāśīr anahaṃkāro bhūtvā nirdvandvo niṣparigrahaḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—“မည်သူ့အတွက်မျှ မငိုကြွေးမည်၊ မပျော်ရွှင်လွန်ကဲမည်။ ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို တူညီသကဲ့သို့ မြင်မည်။ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ‘ငါ’ ‘ငါ့’ ဟူသော မမတကို ပယ်ချကာ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်နှစ်ဖက်တို့မှ လွတ်မြောက်၍ စုဆောင်းပိုင်ဆိုင်ခြင်းမရှိဘဲ နေထိုင်မည်။”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches inner equanimity: do not swing between sorrow and joy, treat praise and blame alike, abandon expectation and ego, and live free from dualities and possessiveness.
In the Śānti Parva’s instruction-oriented setting after the war, Yudhiṣṭhira articulates a resolve toward renunciant discipline—seeking peace through self-control, non-attachment, and freedom from social approval or condemnation.