Shloka 16
Rājapurohita-lakṣaṇa and Purūravas–Vāyu Saṃvāda
Varṇa, Sovereignty, and Abhaya-dāna
श्रेयो नयति राजान ब्रुवंश्चित्रां सरस्वतीम् । राजा चरति यद् धर्म ब्राह्मणेन निदर्शितम्
aila uvāca | śreyo nayati rājānaṁ bruvaṁś citrāṁ sarasvatīm | rājā carati yad dharmaṁ brāhmaṇena nidarśitam |
အိုင်လာက ပြောသည်– «ဗြာဟ္မဏသည် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော စကားအပြောအဆိုနှင့် ဆွဲဆောင်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် မင်းကို အမှန်တကယ် အကျိုးရှိရာသို့ ဦးဆောင်သည်။ ထို့နောက် မင်းသည် ဗြာဟ္မဏက ညွှန်ပြ၍ နမူနာပြထားသော ဓမ္မကိုပင် လက်တွေ့ကျင့်သုံးသည်။»
ऐल उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a king’s righteous conduct is shaped by learned Brahmin guidance: eloquent, insightful counsel leads the ruler toward śreyas (true welfare), and the king should enact the dharma thus indicated.
Aila is describing the ideal relationship between spiritual-intellectual authority and political power: the Brahmin articulates and exemplifies dharma through persuasive speech, and the king adopts that dharma in his governance and personal conduct.