Shloka 26
Yudhiṣṭhira’s Lament for Karṇa and Renunciation-Oriented Self-Assessment (शोक-प्रलापः / त्याग-प्रवृत्तिः)
अस्मदद्वेषेण संतप्त: सुखं न स्मेह विन्दति । ऋद्धिमस्मासु तां दृष्टवा विवर्णो हरिण: कृश:
asmad-adveṣeṇa santaptaḥ sukhaṁ na smeha vindati | ṛddhim asmāsu tāṁ dṛṣṭvā vivarṇo hariṇaḥ kṛśaḥ ||
ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– «ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မုန်းတီးမှုကြောင့် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူလောင်နေ၍ သူသည် ဤလောက၌ ပျော်ရွှင်မှုကို မတွေ့နိုင်။ ကျွန်ုပ်တို့ထံ ရောက်လာသော စည်းစိမ်ကို မြင်လျှင် သူသည် ဖြူဖျော့သွား၏—ပိန်လှီသွားသော သမင်ကဲ့သို့။»
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Hatred and envy are self-consuming: when a person fixates on another’s success with malice, the mind burns and cannot taste happiness. The verse frames prosperity as a test of character—one who lacks inner discipline becomes visibly diminished by jealousy.
Yudhiṣṭhira describes an opponent or ill-wisher who, seeing the Pandavas’ rise in fortune, is distressed and loses composure and vitality—likened to a deer that turns pale and thin from fear and strain.