Shloka 15
राज्ञोऽभिषेकः, अराजकदोषः, दण्डधारणस्य आवश्यकता
Royal Consecration, the Fault of Kinglessness, and the Necessity of Enforcement
आह्रिकं जपमानस्य देवान् पूजयत: सदा । धर्मेण पुरुषव्याप्र धर्माश्रमपदं भवेत्
āhrikaṃ japamānasya devān pūjayataḥ sadā | dharmeṇa puruṣavyāpta dharmāśramapadaṃ bhavet, puruṣasiṃha! |
ဘီရှ္မက မိန့်ကြားသည်– «လူတို့အတွင်း ခြင်္သေ့တော်၊ နေ့စဉ် သတ်မှတ်ထားသော အာဟ္နိကကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်၍ မန္တရားများကို ဂျပ်ရွတ်ကာ နတ်ဘုရားတို့ကို အမြဲပူဇော်သူသည် ထိုဓမ္မ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဓမ္မအာရှရမ—အိမ်ထောင်ရှင်ဘဝ (gārhastha) ကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းခြင်း၏ ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိသည်။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular performance of daily obligatory rites, mantra-recitation (japa), and worship of the gods generates dharmic merit that is equivalent to (or establishes one in) the proper fulfillment of the householder’s āśrama-duties.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs the listener on dharma after the war, emphasizing disciplined daily religious practice as a foundation for ethical life and for attaining the recognized merit of the gārhasthya (householder) stage.