Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
तस्माद् धर्मो विहितो ब्राह्मणस्य दम: शौचमार्जवं चापि राजन् । तथा विप्रस्याश्रमा: सर्व एव पुरा राजन् ब्राह्मणा वै निसृष्टा:
tasmād dharmo vihito brāhmaṇasya damaḥ śaucaṃ ārjavaṃ cāpi rājan | tathā viprasyāśramāḥ sarva eva purā rājan brāhmaṇā vai nisṛṣṭāḥ |
ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ ဗြာဟ္မဏအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ဓမ္မမှာ အင်္ဒြိယသမံ (ဒမ)၊ အပြင်အတွင်း သန့်ရှင်းမှု (ရှောစ) နှင့် ဖြောင့်မတ်ရိုးသားမှု (အာရ္ဇဝ) တို့ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အို မင်းကြီး၊ အာရှရမ (āśrama) အဆင့်အတန်းအားလုံးသည် ဗြာဟ္မဏအတွက်ပင် ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုကြ၏၊ အကြောင်းမှာ ရှေးကာလ၌ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ပထမဦးစွာ ဖန်ဆင်းခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသောကြောင့်ပင်။
भीष्म उवाच
Bhīṣma defines the brāhmaṇa’s dharma as disciplined self-restraint (dama), purity (śauca), and straightforward integrity (ārjava), presenting these as foundational virtues that sustain righteous conduct.
In the Śānti Parva’s instruction to the king (Yudhiṣṭhira), Bhīṣma continues his discourse on social and ethical order, explaining the prescribed qualities and life-framework (āśramas) associated with the brāhmaṇa.