Shloka 15
Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
कृतकृत्यो वयो5तीतो राज्ञ: कृतपरिश्रम: । वैश्यो गच्छेदनुज्ञातो नृपेणाश्रमसंश्रयम्
kṛtakṛtyo vayotīto rājñaḥ kṛtaparishramaḥ | vaiśyo gacched anu-jñāto nṛpeṇāśramasaṃśrayam ||
ဘိဿမက ပြောသည်—ဝိုင်ရှျယတစ်ဦးသည် မိမိဝဏ္ဏအလိုက် တာဝန်များကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီး၊ အသက်အရွယ်ကြီးလာကာ မိမိအဆင့်အတန်းအတွက် လိုအပ်သော အလုပ်ပင်ပန်းမှုတို့ကို ပြီးစီးသွားလျှင်—မင်း၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရယူပြီးနောက်—လောကရေးရာများမှ ဆုတ်ခွာကာ အာရှရမတစ်ခုကို အားကိုးဝင်ရောက်သင့်သည်။ ထိုအခါ အိမ်ထောင်ရေးတာဝန်မှ ကူးပြောင်းရာတွင် သင့်လျော်သော တောနေသူ (ဝါနပရස්ထ) ၏ နည်းလမ်းကို လက်ခံကျင့်သုံးရမည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
After properly completing one’s prescribed social duties (varṇa-dharma) and reaching old age, one should transition toward a disciplined, renunciatory life (āśrama), doing so in an orderly way that respects social governance—here, by seeking the king’s permission.
In Bhishma’s instruction on dharma in the Śānti Parva, he outlines a normative life-course for a Vaiśya: having fulfilled household and occupational responsibilities, the person may withdraw from active worldly engagement and take up an āśrama-oriented life, with royal authorization.