Shloka 92
Varṇa-dharma and Rājadharma: Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Normative Outline (वर्णधर्म-राजधर्म-प्रश्नोत्तरम्)
अनज़॒पुत्रो5तिबलो नीतिमानभिगम्य वै । प्रतिपेदे महाराज्यमथेन्द्रियवशो 5भवत्
Anaṅga-putro 'tibalo nītimān abhigamya vai | pratipede mahārājyam athendriya-vaśo 'bhavat ||
ဘီဿမက မိန့်ကြားသည်– အနင်္ဂ၏ သား အတိဗလသည် အင်အားကြီး၍ နီတိသတ်တရားကို သိကျွမ်းသူဖြစ်၏။ သူသည် သင့်လျော်သကဲ့သို့ ချဉ်းကပ်ကာ ကျယ်ပြန့်သော နိုင်ငံတော်ကို ရယူခဲ့သည်။ သို့သော် အာဏာရပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ အာရုံခံအင်္ဂါတို့၏ အလိုလိုက်မှုအောက်သို့ ကျရောက်သွား၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a ruler skilled in nīti can fall if he lacks indriya-nigraha (control of the senses). Power and prosperity intensify temptations; therefore, self-restraint is essential to preserve dharma and stable governance.
Bhishma cites Atibala as an example: he acquires a great kingdom through proper means and competence, but after attaining rule he becomes dominated by sensory desires, illustrating how success can lead to moral decline.