Shloka 61
राजधर्मप्रश्नः — Yudhiṣṭhira’s Inquiry into Rājadharma (Śānti-parva 56)
एते चैवापरे चैव दोषा: प्रादुर्भवन्त्युत । नृपतौ मार्दवोपेते हर्षुले च युधिष्ठिर,युधिष्ठि! राजा जब परिहासशील और कोमल-स्वभावका हो जाता है, तब ये ऊपर बताये हुए तथा दूसरे दोष भी प्रकट होते हैं
ete caivāpare caiva doṣāḥ prādurbhavanti uta | nṛpatau mārdavopete harṣule ca yudhiṣṭhira ||
ဘိဿမက မိန့်တော်မူသည်— «ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ မင်းကြီးသည် သဘောထားအလွန်နူးညံ့၍ ရယ်မောပျော်ရွှင်ခြင်းကိုသာ လွန်ကဲစွာလိုက်စားလာသောအခါ၊ ဤအပြစ်များနှင့် အခြားအပြစ်များပါ မလွဲမသွေ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ခိုင်မာမှုအစား နူးညံ့မှုနှင့် ဟာသပျော်ရွှင်မှုက အစားထိုးသွားလျှင် အုပ်ချုပ်ရေးသည် လျော့ယွင်းကာ အပြစ်အနာဂတ်များကို ဖိတ်ခေါ်လာသည်။»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A ruler must balance kindness with firmness; when a king becomes excessively soft and playful, governance weakens and multiple faults naturally arise, harming order and dharma.
In the Shanti Parva discourse on rajadharma, Bhishma continues instructing Yudhishthira, warning that a king’s indulgent, joking temperament and over-gentleness become causes for the emergence of further political and moral defects.