Shloka 20
Śānti Parva, Adhyāya 52 — Bhīṣma’s Humility Before Kṛṣṇa and the Granting of Boons
इमं च राजशार्दूल भूतग्रामं चतुर्विधम् । चक्षुर्दिव्यं समाश्रित्य द्रक्ष्यय्यमितविक्रम
imaṃ ca rājaśārdūla bhūtagrāmaṃ caturvidham | cakṣurdivyaṃ samāśritya drakṣyasy amitavikrama ||
ဝါယုက မိန့်တော်မူသည်– «အို မင်းတို့အနက် ကျားတော်၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုကို အားကိုး၍ သတ္တဝါအစုအဝေး တစ်လောကလုံးကို အမျိုးအစား လေးမျိုးအဖြစ် မြင်ရလိမ့်မည်။ အို အတိုင်းမသိ သတ္တိရှိသူ၊ ချွေးမှ မွေးဖွားသောသူ၊ ဥမှ ပေါက်သောသူ၊ အပင်ပေါက်မှ ဖြစ်သောသူ၊ မိခင်ဝမ်းမှ မွေးသောသူတို့ကို မြင်နိုင်လိမ့်မည်»။
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
True understanding of the world requires refined perception: with ‘divine sight’ one comprehends the full range of living beings and the ordered diversity of creation, which supports a dharmic, non-confused view of life.
Vāyudeva addresses a king and promises that, by relying on divine vision, he will be able to directly perceive the entire community of beings classified into four traditional modes of birth—sweat-born, egg-born, sprout-born, and womb-born.