Shloka 85
Rāma–Jāmadagnya-janma-kāraṇa and Kṣatra-kṣaya
Paraśurāma’s origins and the depletion/restoration of kṣatriya lineages
एतेषां पितरश्रैव तथैव च पितामहा: । मदर्थ निहता युद्धे रामेणाक्लिष्टकर्मणा
eteṣāṃ pitaraś caiva tathaiva ca pitāmahāḥ | mad-arthaṃ nihatā yuddhe rāmeṇākliṣṭa-karmaṇā ||
ဝါသုဒေဝက ပြောသည်– «သူတို့၏ အဖေများနှင့် ထို့အတူ အဘိုးများလည်း ငါ့အတွက် စစ်ပွဲ၌ ရာမ (ပရရှုရာမ) အားဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်—မောပန်းမသိသော ကုသိုလ်ကံကြီးကို ပြုသူဖြစ်၏။ ဤအရာကို မှတ်မိလျှင် စစ်ပွဲက ဖန်တီးသည့် အကြမ်းဖက်မှုနှင့် တာဝန်၏ အမွေဆက်ခံသော အလေးချိန်ကို နားလည်ရမည်—‘သူတစ်ပါး၏ အကြောင်းကြောင့်’ ပြုလုပ်သည့် လုပ်ရပ်များက နောက်မျိုးဆက်များကို ကြောက်ရွံ့မှု၊ မနာလိုမှု၊ သို့မဟုတ် တာဝန်ခံမှုဖြင့် ချည်နှောင်နိုင်သည်»
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how violence undertaken ‘for someone’s sake’ (mad-artham) generates lasting moral and social consequences: it can create inherited grievances and obligations, reminding rulers and warriors to weigh causes and outcomes carefully within dharma.
Vāsudeva refers to earlier killings in war: the fathers and grandfathers of certain people were slain by Rāma (Paraśurāma), described as indefatigable in action. The statement frames present tensions against a background of past bloodshed and its lingering effects.