Shloka 173
Bhīṣma’s Śara-śayyā Stuti to Vāsudeva and Yogic Preparation for Dehotsarga
Body-Relinquishment
युकत्या सर्वात्मना55त्मानं तं॑ प्रपद्ये प्रजापतिम् । जो स्वयं शुद्ध हैं
yuktyā sarvātmanā ātmānaṃ taṃ prapadye prajāpatiṃ |
ဘီရှ္မသည် အပြည့်အဝ အပ်နှံခြင်းကို ကြေညာသည်။ ခွဲခြားသိမြင်သော ဉာဏ်နှင့် ကိုယ်တိုင်တစ်လုံးလုံးဖြင့်၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပရာဇာပတိထံ ငါ ခိုလှုံ၏။ ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းတော်မူ၍၊ ထံရောက်ရာ လမ်းလည်း သန့်ရှင်း၏။ ဟံသရূপတော်မူသော၊ “တတ်” ပဒ၏ အဓိပ္ပါယ်တော်ဖြစ်သော ပရမာတ္မာ၊ သတ္တဝါတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ပရမေဋ္ဌီတော်မူ၏။ ငါသည် အခြားအားထားရာ အားလုံးကို ဖြတ်တောက်၍၊ တစ်ပါးတည်းသော ထိုအရှင်နှင့်သာ ဆက်နွယ်ကာ၊ အရာရာ၌ စကြဝဠာအတ္မာ သီရိကృష్ణထံ အပ်နှံခိုလှုံ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
True refuge is taken with both clarity (yuktyā) and total commitment (sarvātmanā). The verse teaches that surrender to the highest protector (Prajāpati) is an ethical reorientation: withdrawing reliance from lesser supports and grounding one’s life in the pure source of order and guardianship.
In the Śānti Parva’s instruction-setting, Bhīṣma speaks as a teacher on dharma and spiritual conduct. Here he voices a personal vow-like statement of taking refuge in Prajāpati, exemplifying the devotional and contemplative posture that undergirds his broader counsel.