Shloka 14
युधिष्ठिरस्य राज्याभिषेकः | Yudhiṣṭhira’s Royal Consecration
उपवेश्य महात्मानं कृष्णां च द्रुपदात्मजाम् । जुहाव पावकं धीमान् विधिमन्त्रपुरस्कृतम्
upaveśya mahātmānaṃ kṛṣṇāṃ ca drupadātmajām | juhāva pāvakaṃ dhīmān vidhimantrapuraskṛtam ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ဆိုသည်။ မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော မင်းကြီးနှင့် ဒြုပဒ၏ သမီး ကೃṣṇā ကို ထိုင်စေပြီးနောက် ပညာရှိ ပုရောဟိတ်သည် သန့်ရှင်းသော မီးကို ထွန်းညှိကာ သတ်မှတ်ထားသော မန္တရများနှင့် အခမ်းအနားစဉ်အတိုင်း အာဟုတိများကို မီးထဲသို့ ပူဇော်လှူဒါန်း하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် မဟာဘာရတ၌ အရေးကြီးသည့် အယူအဆကို ထင်ရှားစေသည်—နိုင်ငံရေးအကျပ်အတည်းနှင့် စစ်ပွဲနီးကပ်လာသော်လည်း မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်သည် ဓမ္မပေါ်တွင် အခြေခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝေဒပူဇော်ပွဲ၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် စည်းကမ်းရှိသော ရည်ရွယ်ချက်တို့ဖြင့် လူထုရှေ့တွင် အတည်ပြုရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharmic action is not merely intention but disciplined practice: major decisions and transitions are framed through lawful ritual (vidhi) and mantra, emphasizing purity, order, and accountability before the sacred.
A formal rite is being conducted: the principal figures (the noble king and Draupadī) are seated, and the officiant performs a fire-offering (homa), kindling Agni and making oblations according to prescribed procedure and mantras.