Shloka 21
शान्ति पर्व (अध्याय 38): युधिष्ठिरस्य राजधर्म-जिज्ञासा तथा भीष्मोपसर्पण-प्रस्तावना | Shanti Parva Chapter 38: Yudhishthira’s Inquiry into Rajadharma and the Prelude to Approaching Bhishma
ततो दुन्दुभिनिर्घोष: शंखानां च मनोरम: । जयं प्रवदतां तत्र स्वनः प्रादुरभून्नप,नरेश्वर! तदनन्तर दुन्दुभियों और शंखोंकी मनोरम ध्वनि होने लगी, जय-जयकार करनेवालोंका गम्भीर घोष वहाँ प्रकट होने लगा
tato dundubhinirghoṣaḥ śaṅkhānāṃ ca manoramaḥ | jayaṃ pravadatāṃ tatra svanaḥ prādurabhūn nṛpa naraśvara |
အို နရေရှဝရ! ထို့နောက် ဒုန္ဒုဘိ တီးသံ၏ လေးနက်သော ဂုဏ်သံနှင့် သင်္ခါတို့၏ သာယာသော အသံတို့ ထွက်ပေါ်လာ하였다။ ထိုနေရာ၌ “အောင်မြင်ပါစေ!” ဟု အောင်ပွဲကြေညာသူတို့၏ သံလွင်လွင် ဂုဏ်ဟစ်သံလည်း ပေါ်ထွန်းလာ하였다။ ဤမြင်ကွင်းသည် တရားသဖြင့် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် စုပေါင်းစိတ်ဓာတ်ကို လူထုအနေဖြင့် အတည်ပြုခြင်းကို ဖော်ပြသည်—မင်္ဂလာတူရိယာများနှင့် အောင်ပွဲဟစ်သံတို့သည် ဆူညံသံသာမက၊ ဓမ္မက အတည်ပြုသော ပွဲတော်အခိုက်အတန့်ကို အမှတ်အသားပြုခြင်းဖြစ်သည်။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how communal, auspicious expressions—drums, conches, and victory-cries—function as a sanctioned affirmation of resolve and legitimacy in a royal setting, reinforcing social cohesion and confidence rather than celebrating violence for its own sake.
Vaiśampāyana describes a moment when drums and conches sound and people cry “Jaya!”; the atmosphere becomes filled with resonant acclamation addressed to the king, indicating a ceremonial or publicly endorsed turn in events.