Shloka 9
न ह्स्त्यविदितं लोके देवर्षे तव किंचन । श्रुतं वाप्यनुभूतं वा दृष्ट वा कथयस्व मे
na hy asty aviditaṁ loke devarṣe tava kiṁcana | śrutaṁ vāpy anubhūtaṁ vā dṛṣṭaṁ vā kathayasva me ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်— «အို နတ်ရိရှိ၊ ဤလောက၌ သင်မသိသော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိ။ အံ့ဩဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာကို သင်ကြားခဲ့သော်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံခဲ့သော်လည်းကောင်း၊ မျက်စိဖြင့် မြင်ခဲ့သော်လည်းကောင်း—ငါ့အား ပြောပြပါ»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights epistemic humility and the dharmic method of learning: one seeks guidance from a qualified seer whose knowledge comes from śruti (hearing), anubhava (direct experience), and pratyakṣa (seeing).
Bhishma addresses a divine sage and requests a narration of any remarkable account the sage has heard, experienced, or witnessed, acknowledging the sage’s comprehensive knowledge of worldly matters.