Shloka 54
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने । अनुध्यानान्मम मुने नैतद् वचनमन्यथा
anādinidhanaṁ loke cakrahastaṁ ca māṁ mune | anudhyānān mama mune naitad vacanam anyathā ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «အို မုနိ၊ ငါ့ကို မပြတ်မလပ် သတိတရားဖြင့် စူးစမ်းသုံးသပ်နေခြင်းကြောင့် ဤလောက၌ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော အရှင်တော်ဖြစ်သည့် ငါကို လက်၌ စက်ရ (ဒစ္စက) ကို ကိုင်ဆောင်လျက် သင်မြင်ရလိမ့်မည်။ အို မုနိ၊ ငါ၏ ဤစကားသည် မည်သည့်အခါမျှ မမှားယွင်းလိမ့်မည် မဟုတ်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sustained meditation (anudhyāna) on the Lord leads to direct experiential vision of the divine form; the verse also emphasizes the reliability of divine assurance—true contemplation yields a true result.
Vaiśaṃpāyana reports a promise addressed to a sage: if the sage continually contemplates the Lord, he will see the beginningless, endless deity in the recognizable Viṣṇu form holding the discus, and this promise will not fail.