Shloka 43
अध्याय ३५१ — उञ्छवृत्ति-व्रतसिद्धेः मानुषस्य परमगतिः
Sūrya–Nāga Dialogue on the Perfected Gleaner-Ascetic
तपसा च सुतप्तेन यमेन नियमेन च । मन्वन्तरेषु पुत्रत्वमेवमेव प्रवर्तक:
tapasā ca sutaptena yamena niyamena ca | manvantareṣu putratvam evam eva pravartakaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယန မိန့်ကြားသည်– ကောင်းစွာကျင့်သုံးသော တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်တရား) နှင့် ယမ (ထိန်းချုပ်ခြင်း)၊ နိယမ (စည်းကမ်းလိုက်နာခြင်း) တို့၏ သင်္ကေတတရားများကြောင့် မန်ဝန္တရ အဆက်ဆက်တွင် ထပ်ခါထပ်ခါ “သားဖြစ်ခြင်း” အခြေအနေကို ရရှိနိုင်သည်—ဤကဲ့သို့ အကြောင်းတရား၏ လည်ပတ်မှုသည် အတူတူပင် ထပ်တလဲလဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေ၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Ethical self-discipline—tapas supported by yama and niyama—functions as a continuing causal force, shaping one’s destiny and enabling repeated attainment of desired relational status (here, sonship) across cosmic cycles.
Vaiśampāyana states a general principle within the Śānti Parva’s instruction: through sustained ascetic and moral practice, beings secure particular outcomes that recur even across different Manvantaras, emphasizing continuity of karmic causation over vast time.