Shloka 62
Āścarya-kathana: Brāhmaṇa–Nāga Dialogue on Sūrya (Vivasvat) and the ‘Second Sun’ Phenomenon
एकान्तिनो हि पुरुषा दुर्लभा बहवो नृप । यद्येकान्तिभिराकीर्ण जगत् स्यात् कुरुनन्दन
ekāntino hi puruṣā durlabhā bahavo nṛpa | yady ekāntibhir ākīrṇaṁ jagat syāt kurunandana ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «အို မင်းကြီး၊ တစ်စိတ်တစ်သဘောဖြင့် သခင်ဘုရားကိုသာ ဆည်းကပ်သောသူတို့သည် အမှန်တကယ် ရှားပါး၏၊ များစွာ မရှိကြ။ ကုရုတို့၏ ဂုဏ်ရည်၊ အကယ်၍ လောကသည် ထိုကဲ့သို့ တစ်ချက်တည်းကို ဦးတည်သော ဝိညာဉ်များဖြင့် ပြည့်နှက်လာလျှင်၊ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံး၌ သစ္စာယုဂ (ကృత/စတျယုဂ) ၏ စိတ်ဓာတ် ပျံ့နှံ့လိမ့်မည်။ အကျိုးတောင်းတရားအလိုရှိသော ကာမကမ္မနှင့် ပူဇော်ပွဲအခမ်းအနားတို့အတွက် နေရာမရှိတော့ဘဲ၊ အားလုံးသည် သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးကိုသာ ရည်ရွယ်၍ အတ္တမသိမြင်ခြင်း၊ အဟിംသာနှင့် အနန்யဘက္တိဖြင့် တည်ကြလိမ့်မည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Single-minded, exclusive devotion and ethical purity are rare; if such people were widespread—self-knowing, non-violent, and devoted to the welfare of all—society would naturally resemble Satya-yuga, and desire-motivated ritual action would lose its hold.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vaiśampāyana addresses a Kuru king, reflecting on the scarcity of truly one-pointed devotees and imagining the moral transformation of the world if such persons were numerous.