Shloka 4
तस्मिन्नेवा श्रमे रम्ये तेपतुस्तप उत्तमम् | तत्पश्चात् वे विख्यात तपस्वी नर-नारायण ऋषि भी पुनः उसी रमणीय आश्रममें रहते हुए उत्तम तपस्यामें संलग्न हो गये ।। ३ $ ।। त्वमप्यमितविक्रान्त: पाण्डवानां कुलोद्वह:
tasminn eva śrame ramye tepuḥ tapa uttamam | tatpaścāt tu vikhyātau tapasvī nara-nārāyaṇau ṛṣī punar api tasmin ramye āśrame vasantaḥ uttama-tapasyāṃ saṃlagnau babhūvatuḥ || tvam api amita-vikrāntaḥ pāṇḍavānāṃ kulodvahaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြော၏—ထိုလှပသော အာရှရမ၌ပင် သူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပသကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထို့နောက် နာမည်ကျော် တပသဝန် ရှင်သန်တော် နရနှင့် နာရာယဏတို့သည် ထိုချမ်းမြေ့သော အာရှရမ၌ ထပ်မံ နေထိုင်လျက် အထွတ်အထိပ် ပင်နန့်ကို ဆည်းကပ်ကြ၏။ ထို့ပြင် သင်လည်း—မတိုင်းတာနိုင်သော အင်အားဗီရိယရှိသူ—ပाण्डဝ မျိုးရိုး၏ ထမ်းဆောင်သူ ဖြစ်၏။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates tapas (disciplined austerity) as a supreme means of ethical and spiritual refinement, and links personal excellence to responsibility—one who is powerful should also be a sustainer of dharmic lineage and conduct.
Vaiśampāyana describes Nara and Nārāyaṇa returning to a beautiful hermitage and resuming intense austerities; the address then turns to a listener praised as a mighty bearer of the Pāṇḍava family line.