Shloka 11
Adhyāya 348: Nāga–Nīgabhāryā Saṃvāda on Anger, Hope, and Ethical Response
एवमेष महान् धर्म: स ते पूर्व नृपोत्तम । कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पित:,नृपश्रेष्ठट इस प्रकार यह महान धर्म मैंने तुम्हें पहले हरिगीतामें संक्षेपसे बताया है
evaṁ eṣa mahān dharmaḥ sa te pūrva nṛpottama | kathito harigītāsu samāsavidhikalpitaḥ ||
ဝိုင်ရှမ္ပါယနက ပြောသည်– «ထို့ကြောင့် မင်းမြတ်အနက် အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီးရေ၊ ဤမဟာဓမ္မသင်ခန်းစာကို ငါသည် ယခင်ကပင် ‘ဟရိ၏ သီချင်းများ’ အတွင်း၌ ထည့်သွင်းကာ အကျဉ်းချုပ်သော်လည်း စနစ်တကျ စီစဉ်၍ သင့်အား ပြောကြားပြီးသားဖြစ်သည်»။
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that ‘great dharma’ can be transmitted effectively through a disciplined, concise summary, and that such instruction—linked with devotion to Hari—has already been communicated to the king.
Vaiśampāyana, continuing his narration, signals a transition or closure by reminding the addressed king that the essential doctrine of dharma has been previously explained in a summarized, methodically arranged form within the Harigītā passages.