Shloka 8
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
नासीदहो न रात्रिरासीन्न सदासीन्नासदासीत् तम एव पुरस्तादभवद् विश्वरूपम् । सा विश्वरूपस्य रजनी हि एवमस्यार्थोडनुभाष्य:
nāsīd aho na rātrir āsīn na sad āsīn nāsad āsīt, tama eva purastād abhavad viśvarūpam | sā viśvarūpasya rajanī hi evam asyārtho 'nubhāṣyaḥ |
အာర్జုနက ပြောသည်– «ပျက်ကွယ်ချိန် (ပရလယ) တွင် နေ့လည်း မရှိ၊ ညလည်း မရှိ။ “ရှိ” ဟုလည်း မဆိုနိုင်၊ “မရှိ” ဟုလည်း မဆိုနိုင်။ အရှေ့တန်းတွင် အမှောင်သာ ရှိနေ၏။ ထိုမှ တစ်ပါးတည်းသော အရာသည် အလုံးစုံပုံသဏ္ဌာန် (ဗိශ්ဝရူပ) အဖြစ် ပေါ်လွင်လာ၏။ ထိုအခြေအနေကို စကြဝဠာပုံသဏ္ဌာန် (Cosmic Form) ၏ “ည” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤဝေဒဝေါဟာရ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ဤသို့ပင် ပြောဆိုနားလည်သင့်သည်»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse frames pralaya as a state beyond ordinary opposites (day/night, being/non-being). It teaches that before manifestation, only an undifferentiated ‘darkness’ is spoken of, and from that the One becomes the universal form; therefore śruti statements about origins must be understood as pointing to a reality beyond conceptual binaries.
Arjuna is presented as speaking and articulating an interpretive gloss on a śruti-like cosmological statement: describing the dissolution state and explaining that this condition is metaphorically the ‘night’ of the cosmic form, urging that the passage’s meaning be properly expounded and grasped.