Shloka 6
Atithi’s Direction to the Nāga-sage Padma at Naimiṣa (अतिथ्युपदेशः—नैमिषे पद्मनागोपाख्यानप्रस्तावः)
एवमस्यां व्यवस्थायां नारायणगुणाश्रयादजराम-रादनिन्द्रियादग्राह्मादसम्भवात् सत्यादहिंस्राल््ललामाद् विविधप्रवृत्तिविशेषादवैरादक्षयादमरादजरादमूर्तित सर्वव्यापिन: सर्वकर्तु: शाश्वतस्तस्मात् पुरुष: प्रादुर्भूतो हरिर्व्यय:
evam asyāṁ vyavasthāyāṁ nārāyaṇa-guṇāśrayād ajarām arād anindriyād agrāhyād asambhavāt satyād ahiṁsrāl lālāmād vividha-pravṛtti-viśeṣād avairād akṣayād amarād ajarād amūrtit sarva-vyāpinaḥ sarva-kartuḥ śāśvatas tasmāt puruṣaḥ prādurbhūto harir avyayaḥ
အာర్జုနက ပြောသည်– «ထိုတည်မြဲသော စည်းကမ်းအတွင်း၌ နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ၏ ဂုဏ်သတ္တိတို့ကို အားထားကာ ထာဝရပုရုಷ—ဟရီ (Hari) အဖျက်မရ—ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသူသည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်၍ အာရုံခံများကို ကျော်လွန်ကာ မဖမ်းဆီးမရ၊ မမွေးဖွားသောသူ၊ သမ္မာတရားကိုယ်တိုင်၊ အဟിംသာ (မထိခိုက်မညှဉ်းပန်း)၊ မင်္ဂလာနှင့် လှပမှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံသူ၊ လှုပ်ရှားမှုအမျိုးမျိုး၏ အကြောင်းရင်း၊ ရန်ငြိုးမရှိ၊ မကုန်ခန်း၊ ရုပ်မဲ့၊ အလုံးစုံပြန့်နှံ့၍ အလုံးစုံကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်၏။ ဤကဗျာသည် ဘုရားသခင်၏ ပေါ်ထွန်းမှုကို ပဋိပက္ခ သို့မဟုတ် လိုချင်တပ်မက်မှု၏ ထုတ်ကုန်မဟုတ်ဘဲ၊ သမ္မာတရား၊ မထိခိုက်မှု၊ ရန်မရှိမှုဟူသော အကျင့်သီလကမ္ဘာ၏ အခြေခံအဖြစ် ဖော်ပြသည်»။
अजुन उवाच
Educational Q&A
The supreme reality (Hari/Nārāyaṇa as Puruṣa) is characterized by ethical and metaphysical absolutes—truth, non-violence, freedom from enmity, imperishability, and all-pervasiveness. Divine manifestation is presented as grounded in these qualities rather than in passion, harm, or rivalry.
Arjuna describes the appearance/manifestation of the eternal Person, Hari, listing defining attributes (unaging, deathless, beyond senses, formless, all-pervading, universal agent). The passage functions as a doctrinal description within Śānti Parva’s reflective, dharma-centered discourse.