Shloka 73
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
सप्तैते मानसा: प्रोक्ता ऋषयो ब्रह्मण: सुता: । स्वयमागततविज्ञाना निवृत्तिं धर्ममास्थिता:
saptaite mānasāḥ proktā ṛṣayo brahmaṇaḥ sutāḥ | svayam āgatavijñānā nivṛttiṁ dharmam āsthitāḥ ||
ဝိုင်သမ္ပာယန မိန့်တော်မူသည်– «ဤခုနှစ်ပါးသည် စိတ်မှပေါက်ဖွားသော ရှင်တော်များ (မနသပုတ) ဟူ၍ ကြေညာထားကြပြီး၊ ဘြဟ္မာ၏ သားတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဉာဏ်ပညာသည် သူတို့အတွင်း၌ ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ လောကီအလိုဆန္ဒမှ လှည့်ကာ နိဝတ္တိဓမ္မ (စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ ဓမ္မ) တွင် တည်နေကြသည်။»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the ideal of nivṛtti-dharma: sages who are inwardly withdrawn and established in renunciation, guided by self-arisen discriminative knowledge rather than by worldly aims.
Vaiśampāyana identifies a group of seven primordial sages as Brahmā’s mind-born sons and characterizes them as naturally enlightened beings devoted to the renunciant path.