Shloka 51
Atithi-prāpti and the Brāhmaṇa’s Deliberation on Triadic Dharma (अतिथिप्राप्तिः धर्मत्रयविचारश्च)
सुतप्तं च तपो देवा ममाराधनकाम्यया । भोक्ष्यथास्य महासत्त्वास्तपस: फलमुत्तमम्
sutataptaṃ ca tapo devā māmārādhanakāmyayā | bhokṣyathāsya mahāsattvāstapasaḥ phalam uttamam ||
ဝိုင်ရှမ္ပာယန မိန့်ကြားသည်– “အို—တည်ကြည်ခိုင်မာသော ဒေဝတို့၊ သင်တို့သည် ငါ့ကို ပူဇော်နှစ်သက်စေလိုသော ဆန္ဒကြောင့် ပြင်းထန်သော တပဿကို ခံထမ်းကျင့်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုတပဿမှ ပေါ်ထွန်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို သင်တို့ မလွဲမသွေ ခံစားရလိမ့်မည်။”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Sincere, well-endured tapas performed with devotional intent bears a definite and elevated fruit; spiritual effort is portrayed as morally efficacious and reliably rewarded.
The narrator Vaiśampāyana reports a divine assurance addressed to the gods: because they have performed intense austerities to offer worship, they are promised the highest result of that ascetic practice.