Shloka 446
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
इच्छन् मुहूर्तान्नश्येयमीशो$हं जगतो गुरु: । “मैं निर्गुण
icchan muhūrtān naśyeyam īśo'haṁ jagato guruḥ |
ဘီရှ္မက ပြောသည်။ «ငါအလိုရှိလျှင် တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်နိုင်သည်။ ငါ့မှာ ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိလို့သာ မြင်ရသည်ဟု မထင်နှင့်။ ငါသည် ဆန့်ကျင်ဘက်နှစ်ဖက်တို့ကို ကျော်လွန်သူ၊ ဂုဏ်သတ္တိမဲ့သူ၊ ချည်နှောင်မှုကင်းသူ၊ ပိုင်ဆိုင်ယူဆမှုကင်းသူ ဖြစ်၏။ ငါသည် လောကတစ်လောကလုံး၏ အရှင်နှင့် ဓမ္မဂုရု ဖြစ်သည်»။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts divine sovereignty and transcendence: the supreme reality is not bound by form or visibility, can appear or disappear by mere will, and is beyond attachment and worldly acquisition—therefore one should not mistake outward form for the ultimate nature.
In Bhīṣma’s instruction during Śānti Parva, a speaker identifies the supreme principle as the Lord and universal teacher, emphasizing that its manifestation is voluntary and that its true nature transcends ordinary dualities and material grasping.