Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
एतन्न: संशयं छिन्धि प्रमाणं नो भवान् मतः । “राजन! किसके द्वारा यज्ञ करना चाहिये? बकरेके द्वारा अथवा अन्नद्वारा? हमारे इस संदेहका आप निवारण करें। हमलोगोंकी रायमें आप ही प्रामाणिक व्यक्ति हैं'
etannaḥ saṁśayaṁ chindhi pramāṇaṁ no bhavān mataḥ |
ဘိဿမက ပြောသည်– «ကျွန်ုပ်တို့၏ သံသယကို ဖြတ်တောက်ပေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အမြင်တွင် သင်သည် အာဏာရှိသော လမ်းညွှန်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည်။ အို မင်းကြီး၊ ယဇ္ဉကို မည်သို့ဖြင့် ဆောင်ရွက်သင့်သနည်း—ဆိတ်ဖြင့်လား၊ သို့မဟုတ် စပါး/အာဟာရဖြင့်လား။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မသေချာမှုကို ဖြေရှင်းပေးပါ။»
भीष्म उवाच
The verse frames an ethical-ritual dilemma—whether sacrifice should involve animal offering or grain—and emphasizes seeking a trustworthy authority (pramāṇa) to resolve doubt in matters of dharma.
Bhishma voices a question addressed to a king, requesting a decisive clarification about the proper means of performing yajña: with a goat (animal offering) or with grain (non-violent offering).