Shloka 3
पितृयज्ञे नारायणतत्त्वम् — The Nārāyaṇa Grounding of Ancestral Offerings
ततः स प्राड्मुखो विद्वानादित्ये नचिरोदिते । पाणिपादं समादाय विनीतवदुपाविशत्
tataḥ sa prāṅmukho vidvān āditye nacirodite | pāṇipādaṃ samādāya vinītavad upāviśat ||
ဘိဿမက ပြောသည်—ထို့နောက် နေမထွက်ခင်မကြာသေးသော အချိန်၌ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ထိုပညာရှိသည် လက်နှင့်ခြေကို ဆွဲသိမ်းကာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ ထိုင်လေ၏။ ထိုသို့ တည်ငြိမ်သဖြင့် ယောဂသို့ ဝင်ရောက်ကာ မနက်ဦး၏ မင်္ဂလာအခိုက်အတန့်တွင် အတွင်းတိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်မှုကို ရှာဖွေလေ၏။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined humility and deliberate preparation as prerequisites for yoga: choosing an auspicious time (dawn), orienting oneself eastward, physically composing the limbs, and settling the mind into inward concentration.
A learned ascetic figure sits at sunrise facing east, gathers his limbs in a composed posture, and begins yogic absorption, signaling a transition from outward activity to inward contemplation.