अध्याय ३३१: नारायणकथा-प्रशंसा तथा नारदस्य श्वेतद्वीप-निवृत्ति एवं बदरी-आगमनम् | Chapter 331: Praise of the Nārāyaṇa Narrative; Nārada’s Return from Śvetadvīpa and Arrival at Badarī
#ब>८5 >> हु #* +/<<< त्रिशर्दाधिकत्रिशततमो< ध्याय: शुकदेवको नारदजीका सदाचार और अध्यात्मविषयक उपदेश नारद उवाच अशोकं शोकनाशार्थ शास्त्र शान्तिकरं शिवम् | निशम्य लभते बुद्धि तां लब्ध्वा सुखमेधते,नारदजी कहते हैं--शुकदेव! शास्त्र शोकको दूर करनेवाला, शान्तिकारक और कल्याणमय है। जो अपने शोकका नाश करनेके लिये शास्त्रका श्रवण करता है, वह उत्तम बुद्धि पाकर सुखी हो जाता है
nārada uvāca |
aśokaṃ śokanāśārthaṃ śāstraṃ śāntikaraṃ śivam |
niśamya labhate buddhiṃ tāṃ labdhvā sukham edhate ||
နာရဒက မိန့်တော်မူသည်– “အို ရှုကဒေဝ၊ သာသ္တရ (śāstra) သည် ဝမ်းနည်းမှုကင်းစင်ပြီး ဝမ်းနည်းမှုကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက်ပင် နားထောင်ရသည်။ ၎င်းသည် ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေး၍ မင်္ဂလာဖြစ်စေသည်။ ဝမ်းနည်းမှုကို အဆုံးသတ်လို၍ သာသ္တရကို နားထောင်သူသည် မှန်ကန်သော ဉာဏ်ကို ရပြီး ထိုဉာဏ်ရပြီးနောက် ပျော်ရွှင်ခြင်း၌ တိုးတက်လေသည်။”
नारद उवाच
Listening to śāstra with the intention of overcoming grief yields buddhi (clear discernment); that wisdom itself becomes the basis for lasting peace and happiness.
Narada addresses Śukadeva and begins an instruction on right conduct and spiritual understanding, praising śāstra as a peace-giving, auspicious means to remove sorrow.