Shloka 27
Yajña-bhāga-vyavasthā and the Pravṛtti–Nivṛtti Framework (यज्ञभागव्यवस्था तथा प्रवृत्तिनिवृत्तिधर्मविवेचनम्)
सुमन्तुं च महाभागं वैशम्पायनमेव च । जैमिनिं च महाप्राज्ञं पैलं चापि तपस्विनम्
sumantuṁ ca mahābhāgaṁ vaiśampāyanam eva ca | jaiminiṁ ca mahāprājñaṁ pailaṁ cāpi tapasvinam ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်—“(သူသည် သင်ကြားခဲ့သည်) ကံကောင်းသော စုမန္တု (Sumantu) နှင့် ဝိုင်ရှမ္ပာယန (Vaiśampāyana) ကိုလည်းကောင်း၊ အလွန်ပညာကြီးသော ဇိုင်မိနိ (Jaimini) ကိုလည်းကောင်း၊ တပသီ ပိုင်လ (Paila) ကိုလည်းကောင်း।” အကြောင်းအရာအရ ဤကဗျာပိုဒ်သည် ဗျာသ၏ သန့်ရှင်းသော ပညာကို သင့်တော်သော တပည့်များထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ခြင်းကို ပြန်လည်သတိရစေပြီး—သင်ယူမှုသည် စရိုက်လက္ခဏာ၊ စည်းကမ်းနှင့် လက်ခံထိုက်မှုတို့ကြောင့်သာ ကာကွယ်ထားနိုင်ကြောင်းကို အလေးပေးသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sacred knowledge is preserved and made effective through qualified transmission: disciples are described by merit—fortune, wisdom, and ascetic discipline—implying that learning is inseparable from ethical fitness and self-control.
Bhishma lists the principal disciples associated with the tradition of Vyasa’s teaching—Sumantu, Vaishampayana, Jaimini, and Paila—situating the discussion within the lineage by which the Vedas and Itihasa were handed down.