Shloka 38
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
शीतमुष्णं तथैवार्थमनर्थ प्रियमप्रियम् । जीवितं मरणं चैव ब्रह्म सम्पद्यते तदा
śītam uṣṇaṁ tathaivārtham anarthaṁ priyam apriyam | jīvitaṁ maraṇaṁ caiva brahma sampadyate tadā ||
ဇနက မင်းကြီးက ဆိုသည်– လူတစ်ယောက်သည် အအေးနှင့် အပူကိုတူညီစွာ၊ အမြတ်နှင့် အရှုံးကိုတူညီစွာ၊ နှစ်သက်ဖွယ်နှင့် မနှစ်သက်ဖွယ်ကိုတူညီစွာ၊ ထို့ပြင် အသက်နှင့် သေခြင်းကိုပါ တည်ငြိမ်သော မျက်မြင်တစ်မျိုးတည်းဖြင့် မြင်နိုင်လာသောအခါ—သူသည် ပရဟ္မန်၏ အခြေအနေကိုယ်တိုင်သို့ ရောက်ရှိပြီး၊ ပြောင်းလဲနေသော အပြင်အဆင်များမဟုတ်ဘဲ အတွင်းညီမျှမှုအပေါ် အခြေခံသော လွတ်မြောက်မှုကို ရရှိသည်။
जनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches samatva (equanimity): when one’s mind remains even toward opposites—comfort and discomfort, success and failure, like and dislike, even life and death—one becomes fit for Brahman-realization, because attachment and aversion no longer govern perception or action.
In the Śānti Parva’s instruction on liberation and inner peace, King Janaka speaks as a teacher-figure, describing the mark of spiritual maturity: an equal gaze toward all dualities, culminating in the attainment of Brahman.