Shloka 19
Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
सो<5चिरेणैव कालेन विदेहानाससाद ह । रक्षितान् धर्मराजेन जनकेन महात्मना,इस प्रकार यात्रा करते हुए वे थोड़े ही समयमें धर्मराज महात्मा जनकद्वारा पालित विदेहप्रान्तमें जा पहुँचे
so 'cireṇaiva kālena videhān āsasāda ha | rakṣitān dharmarājena janakena mahātmanā ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်– အချိန်မကြာမီပင် သူသည် ဝိဒေဟ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိ하였다။ ထိုပြည်ကို တရားမင်းကြီး၊ မဟာစိတ်ရှိသော ဇနကမင်းက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ကောင်းစွာ အုပ်ချုပ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ခရီး၏ မြန်ဆန်မှုသည် ဓမ္မအပေါ် တည်သော နိုင်ငံတော်သို့ ရောက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ကြောင်း၊ ပြည်သူ့လုံခြုံရေး၏ အခြေခံမှာ မင်း၏ သီလဓမ္မ အာဏာဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores a political-ethical ideal: a realm is truly secure when ruled by a dharmic king. Janaka’s designation as “dharmarāja” and “mahātmā” frames protection (rakṣaṇa) of the people as a direct outcome of righteous governance.
Bhishma narrates that the traveler (the subject of “saḥ”) quickly arrives in Videha, a country described as being protected and maintained under King Janaka’s righteous rule.