Shloka 15
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
अथ भुक्तवती प्रीता राजानं मन्त्रिभि्वृतम् । सर्वभाष्यविदां मध्ये चोदयामास भिक्षुकी
atha bhuktavatī prītā rājānaṃ mantribhir vṛtam | sarvabhāṣyavidāṃ madhye codayāmāsa bhikṣukī ||
ဘီရှ္မက ပြောသည်။ ထိုဆွမ်းကို စားသောက်၍ စိတ်ကျေနပ်သွားသော ဆွမ်းခံသမားမ ဆုလဘားသည်၊ ဝန်ကြီးများ ဝိုင်းရံထားပြီး အမျိုးမျိုးသော အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို သိကျွမ်းသော ပညာရှင်များအလယ်၌ ထိုင်နေသော မင်းကြီး ဇနကကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်하였다။
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical-philosophical examination: true wisdom is not confined to status or institutional learning. A renunciant, after simple satisfaction, initiates inquiry before ministers and scholars, implying that dharma and self-knowledge must withstand public, reasoned questioning beyond social rank.
After being fed and becoming content, the mendicant woman Sulabhā decides to question King Janaka. Janaka is seated in a learned assembly, surrounded by his ministers, and Sulabhā prepares to challenge him with questions in front of expert scholars.