Shloka 137
Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
तत्पुरे चैकमेवास्य गृहं यदधितिष्ठति । गृहे शयनमप्येक॑ निशायां यत्र लीयते
tatpure caikamevāsya gṛhaṁ yad adhitiṣṭhati | gṛhe śayanam apy ekaṁ niśāyāṁ yatra līyate ||
ဘီရှ္မက မိန့်ကြားသည်— “ထိုမြို့၌ပင် သူနေထိုင်သည့် အိမ်တစ်လုံးတည်းသာရှိ၏။ ထိုအိမ်အတွင်း၌လည်း ညအခါ ဝင်ရောက်အနားယူသည့် အိပ်ရာတစ်ခင်းတည်းသာရှိ၏။ ဤသည်မှာ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်း၍ မလွန်ကဲသောဘဝကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်— မြို့ပြစည်းစိမ်အလယ်၌ပင် လိုအပ်သမျှသာ ပိုင်ဆိုင်သင့်သည်။”
भीष्य उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes moderation and non-accumulation: even when one has access to the comforts of a city, one should keep one’s needs limited—one dwelling, one bed—cultivating contentment and freedom from greed.
Bhīṣma is describing an idealized mode of living (or the conduct of a disciplined person): the person resides in a city yet maintains minimal personal arrangements—only one residence and one sleeping place—illustrating ethical self-control.