Shloka 53
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
द्रष्टव्यौ नित्यमेवैतौ तत्परेणान्तरात्मना | तथास्य जन्मनिधने न भवेतां पुनः पुनः
draṣṭavyau nityam evaitau tatpareṇāntarātmanā | tathāsya janma-nidhane na bhavetāṁ punaḥ punaḥ ||
ယာဇ္ဉဝလ္ကယက ပြောသည်— «အတွင်းအတ္တမန်ကို အမြင့်ဆုံးသို့ တည်ကြည်စွာ အပ်နှံထား၍၊ ဤနှစ်ပါး— ပရကృతိ (သဘာဝ) နှင့် ပုရုရှ (ဝိညာဉ်) ကို အမြဲတမ်း သိမြင်အောင် ပြုရမည်။ ထိုသိမြင်မှုကြောင့် မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ လည်ပတ်မှုထဲသို့ ထပ်ခါထပ်ခါ မနှင့်ဆော်ခံရတော့»။
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
Constant inward contemplation, grounded in devotion to the Supreme, should culminate in direct knowledge of Prakṛti and Puruṣa; this discriminative realization cuts the repeated bondage of saṁsāra (birth and death).
In Śānti Parva’s instruction on liberation, the sage Yājñavalkya advises the seeker to maintain inner, single-pointed orientation and to realize the fundamental principles (Nature and Spirit) so that the compulsion toward repeated rebirth ceases.