Shloka 51
नारद–शुक संवादः
Impermanence, Svabhāva, and Śuka’s Resolve for Yoga
यो घृतार्थी खरीक्षीरं मथेद् गन्धर्वसत्तम | विष्ठां तत्रानुपश्येत न मण्डं न च वै घृतम्
yo ghṛtārthī kharīkṣīraṃ mathed gandharvasattama | viṣṭhāṃ tatrānupaśyet na maṇḍaṃ na ca vai ghṛtam, gandharvaśiromaṇe ||
ယာဇ္ဉဝလ္ကယက ပြောသည်— «ဂန္ဓဗ္ဗတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ— ဂျီ (ghee) ရလို၍ မြည်းမ၏ နို့ကို မွှေကာလှုပ်လျှင်၊ အဲဒီမှာ တွေ့ရမည်မှာ အညစ်အကြေးသာ ဖြစ်မည်။ ထောပတ်လည်း မရ၊ ဂျီလည်း မရ။ အဓိပ္ပါယ်မှာ မသင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို ယူ၍ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော အဆုံးအဖြတ်ကို မသန့်မရှင်း သို့မဟုတ် မမှန်ကန်သော အရင်းအမြစ်မှ ရယူလိုလျှင်၊ ရလဒ်မှာ ကောင်းကျိုးမဟုတ်ဘဲ ကျဆင်းခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်»။
याज़्ञवल्क्य उवाच
Educational Q&A
A worthy goal cannot be reliably attained through unworthy or unsuitable means. Seeking refined results (like ghee) from an improper source (like a she-ass’s milk) yields only defilement—an ethical warning to choose proper methods, teachers, and foundations for one’s aims.
Yājñavalkya addresses an eminent Gandharva and uses a sharp household metaphor: churning an unfit milk in hopes of ghee leads not to butter or ghee but to filth. The statement functions as a moral illustration within the Shanti Parva’s instruction on conduct and discernment.